"Chciałbym być sławnym i jednocześnie nieznanym."

Edgar Degas (Hilaire-Germain-Edgar De Gas, 1834-1917)

francuski artysta tworzący dzieła malarskie, rzeźby, grafiki i rysunki. Jest uważany za jednego z impresjonistów, chociaż odrzucił to pojęcie i wolał się nazywać realistą. Wspaniały rysownik szczególnie zainspirowany tańcem, ponad połowa jego prac przedstawia tancerzy .Są one mistrzowskie w opisie ruchu, podobnie jak tematy związane z wyścigami i kobiece akty. Portrety są godne uwagi ze względu na psychologiczną złożoność i przedstawienie izolacji ludzi. Początkowo chciał zostać malarzem historii, do czego został dobrze przygotowany przez rygorystyczne szkolenie akademickie i uważną lekturę klasycznej sztuki.......

Rzeźba


Jedyną wystawę rzeźby w swoim życiu Degas miał w 1881 roku, kiedy wystawiał "The Little Fourteen Year Old Dancer", rzeźbę ponownie pokazaną tylko w 1920 roku, reszta prac rzeźbiarskich pozostała w rękach prywatnych aż do pośmiertnej wystawy w 1918 roku.
Badacze Degas doszli do wniosku, że rzeźby nie zostały stworzone jako pomoc do malarstwa, choć artysta zazwyczaj badał sposoby łączenia grafiki i malarstwa olejnego, rysunku i pasteli, rzeźby i fotografii. Degas przypisuje takią samą wagę do rzeźby jak do rysunku. "Rysunek jest sposobem myślenia, innego modelowania".
Po śmierci Degasa, jego spadkobiercy znaleźli w pracowni 150 rzeźb z wosku, wiele w ruinie.

Styl artystyczny


W młodości próbował swych sił w wielofigurowych kompozycjach o tematach historycznych. Zarzucił je jednak dla współczesnej tematyki paryskiej, której był wnikliwym, chłodnym, czasem sarkastycznym obserwatorem. Malował świat wielkomiejskich rozrywek: balet, operę, cyrk, kabarety, wyścigi, kawiarnie. Głównym tematem jego twórczości była postać ludzka, widziana raczej jako ruchliwy ożywiony przedmiot niż istota duchowa.

Apoteoza Degasa
Apoteoza Degasa parodia Jeana-Auguste'a-Dominique'a Ingresa "The Apotheosis of Homer"

Fascynowały go linie, rysunek. Interesował go ruch postaci, ruch perfekcyjnie wytresowanych ciał rasowych koni i tancerek.. Robił piękne fotografie, zrozumiał ile fotografia może nauczyć malarza w zakresie sposobów widzenia nowych, nieznanych lub zapomnianych. Jego kompozycje, jak kadry ruchomej kamery zatrzymują obraz pozornie nie uładzony i przypadkowy. Degas ukazuje baletnice nie we wdzięcznych „pozycjach”, ani pięknych baletowych pas. Na obrazach artysty poprawiają strój, ciężko przysiadają w czasie przerwy, drapią się, wiążą baletki. W cyklu pasteli zatytułowanym „Akty kobiet kąpiących się, myjących, wycierających, czeszących się i czesanych” Degas pokazał kobiece ciała podejrzane okiem niechętnym i niedyskretnym w sytuacjach intymnych i ukrywanych przed obcym wzrokiem. Rysunek jest bezwzględny w swej dociekliwości, szorstki i kanciasty mimo pastelowej techniki, zdumiewająco trafny, wyzbyty wszelkiej uduchowionej piękności. Rysunki te wiele zawdzięczają Japończykom zwłaszcza rysunkom Hokusaia i drzeworytom Utamaro, ale Degas nadał ich pozom i ruchom charakter bezwzględnego przymusu. Kobieta ukazywana jest jako wykonująca pracę, pracę celową, wymagającą koncentracji na zamierzonym celu i pewnego repertuaru ruchów odmiennego dla każdego z tych zajęć.
Degas, jak najwybitniejsi artyści tamtego czasu dążył do prawdy i szukał najtrafniejszych sposobów jej pokazania. Motywem jego artystycznego działania była perfekcja.